Liposomen zijn nanokleine bolletjes van fosfolipiden, bij ons uit zonnebloemen. Al decennialang in de farmacie gebruikt, zorgen ze voor een gerichtere en vollediger opname van werkstoffen. Liposomale voedingssupplementen daarentegen zijn relatief nieuw. Je vraagt je misschien af wat ze precies beter kunnen dan andere supplementen.
Wat kom je in deze gids te weten?
1. Bij welke stoffen bieden liposomen de meeste voordelen en waarom?
2. Magnesiumbijwerkingen geminimaliseerd door liposomen.
3. Polyfenolen liposomaal eindelijk opgenomen.
4. Fosfolipiden van de liposomen - gezond?
5. Conclusie
1. Bij welke stoffen bieden liposomen de meeste voordelen en waarom?
Liposomen en hooggedoseerde vitamine C
Vitamine C is een in water oplosbare voedingsstof die dragende rollen speelt in de collageensynthese, de energiestofwisseling en het immuunsysteem . Als antioxidant bestrijdt ze cellulaire stress. Door de wateroplosbaarheid kan overtollige vitamine (> 1000 mg) relatief eenvoudig weer worden uitgescheiden.
Zo'n „overdosering” van vitamine C komt tot stand omdat de opname in de darm een zeer gecontroleerd proces is. Want vitamine C-transporters sluizen hun vracht actief naar de binnenzijde van de darm. Is de concentratie te hoog, dan kunnen de transporters het niet bijhouden en wordt de vitamine uitgespoeld voordat ze kan worden opgenomen.
Op zich is vitamine C ook in zeer hoge concentraties grotendeels ongevaarlijk [2]. Veelvoorkomende bijwerkingen die met vitamine C-inname samenhangen, zijn een gevolg van niet-opgenomen vitamine C in de darm. Men spreekt van het osmotische effect: omdat vitamine C uit voedingssupplementen vaak te hoog geconcentreerd is, moet ze worden verdund. Dat gebeurt doordat water wordt herverdeeld. Er ontstaat osmotisch bepaalde diarree.
Andere absorptiebijwerkingen zijn misselijkheid of krampen. Er treden vergelijkbare symptomen op als bij een lactose-intolerantie, die op hetzelfde principe berust [3].
In het algemeen wordt voor volwassenen boven de 19 jaar 2000 mg vitamine C per dag gedurende langere tijd als veilig beschouwd [4]. Bedoeld is de hoeveelheid uit voeding en voedingssupplementen samen. Nemen gezonde mensen echter gedurende langere tijd meer tot zich, dan kunnen er bijwerkingen optreden.
Liposomen kunnen uitkomst bieden, omdat hier niet het opnamemechanisme van de vitamine C bepalend is (actief), maar de opname van de fosfolipiden (passief), waarin de vitamine C zit.
Normaal gesproken neemt vanaf een dosis van 1000 mg de opname met 50% af [5].
Twee voordelen van liposomale vitamine C
- Vooral zieke mensen, bij wie vitamine C als therapie of complementaire therapie wordt ingezet, kunnen hoge doses non-intraveneus innemen. Hoog geconcentreerde supplementen gaan eindelijk niet meer verloren door verminderde biobeschikbaarheid.
- De osmotische bijwerkingen worden omzeild.
2. Magnesiumbijwerkingen geminimaliseerd door liposomen
Bij magnesium is het vergelijkbaar met vitamine C: het levensnoodzakelijke mineraal vormt in hoge doseringen geen groot gezondheidsrisico. Waarom? Omdat een overschot door de nieren via de urine wordt uitgescheiden.
In het algemeen zorgt het mineraal magnesium als cofactor van veel enzymen voor het soepel verlopen van onze stofwisseling.
Magnesiumtekort is zeldzaam. Er bestaat echter een toestand van onvoldoende magnesiuminname die niet verwaarloosd zou moeten worden. Ontstekingsziekten van de darm kunnen de opname van magnesium belemmeren. Ouderen kunnen bovendien gemakkelijk een magnesiumonevenwicht ontwikkelen, omdat ze het slechter opnemen en makkelijker uitscheiden.
Langdurige inname van te weinig magnesium kan verschillende ziekten in de hand werken, waaronder: hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, diabetes type 2 en migraine [5].
De aanbevolen innamehoeveelheid ligt bij 375 mg per dag bij volwassenen. De hoogste veilige, aanvullende innamehoeveelheid via voedingssupplementen ligt bij 350 mg bij gezonde volwassenen [6].
De opname van magnesium als voedingssupplement staat voor meerdere problemen.
Want zulke hoge concentraties zijn osmotisch actief, omdat niet alles snel genoeg door de primaire transporters in de darmwand kan worden opgenomen. Water wordt aangetrokken, er ontstaat diarree.
Bij magnesiuminname wordt daarom vaak aanbevolen de dosis in kleinere op te delen porties en meerdere keren per dag in te nemen. Magnesiumcarbonaat, -chloride, -gluconaat en -oxide veroorzaken het vaakst darmproblemen [7].
In het algemeen geldt bovendien dat afhankelijk van de magnesiumsoort slechts 35-55% [8] wordt opgenomen. Wordt de hoeveelheid ideaal verdeeld of met maaltijden gecombineerd, dan kan deze waarde nog omhoog. Bij te veel magnesium wordt een kleiner aandeel opgenomen.
3. Polyfenolen liposomaal eindelijk opgenomen
Polyfenolen zijn secundaire plantenstoffen. Dat betekent dat ze niet voor de overleving van de plantencel, maar voor die van de hele plant zorgen. Ze zijn antioxidatief, hebben meestal kleur of geur, beschermen tegen uv-straling of ziekteverwekkers.
Geweldig! Want mensen worden eveneens met milieustress geconfronteerd. En sommige secundaire plantenstoffen bestrijden zulke fundamentele bedreigingen dat ze ook jouw lichaam kunnen helpen.
Hun grootste probleem: hun slechte wateroplosbaarheid leidt tot slechte opname. Stoffen zoals curcumine worden ook snel uit het lichaam geëlimineerd en weer uitgescheiden [9].
Drie voordelen van liposomale polyfenolen
- De polyfenolen (plantenstoffen zoals curcumine) kunnen in het lipofiele deel van de liposomen beter worden opgelost. Ze komen niet als onoplosbare massa in de darm.
- Ze worden in hoge concentratie naar het inwendige van het lichaam gesluisd.
- Liposomen verhogen het verdere transport via het lymfestelsel. De eerste leverpassage wordt uitgesteld en daarmee ook een eliminatie.
4. Fosfolipiden van de liposomen - gezond?
Fosfolipiden (PL's) zijn tegelijk in water en in vet oplosbare moleculen die in alle plantaardige en dierlijke celmembranen voorkomen, waar ze dubbellagen vormen. Bij ActiNovo gaat het om plantaardige lipiden uit zonnebloemen, die onverzadigde vetzuurketens bevatten.
In het algemeen bestaan PL's uit fosfaat en vetzuren, die verschillend kunnen zijn: onverzadigd of verzadigd, pro- of ontstekingsremmend (omega 3 of 6). Daarom is het effect op het lichaam en de gezondheid ook zeer verschillend.
Dit alles kan worden verklaard doordat de vetzuren van de fosfolipiden uit de voeding in celmembranen van ons lichaam kunnen worden ingebouwd. Daarbij wordt ook het membraanprofiel van cellen veranderd, wat bij ziekten een rol kan spelen, bv. wanneer immuuncellen of kankercellen worden veranderd.
De micro-omgeving van het membraan verandert, membraaneiwitten en secundaire signalen kunnen daardoor worden beïnvloed. Afhankelijk van welke vetzuren het betreft, valt het eindeffect anders uit.
Als voedingssupplement worden fosfolipiden soms ook afzonderlijk ingenomen.
5. Conclusie:
Liposomen verbeteren de opname van enkele belangrijke micronutriënten!
Of het nu onoplosbaar, te log of beperkt in het opnamemechanisme is: liposomen kunnen vooral bij hoger gedoseerde voedingssupplementen uitkomst bieden.
Juist wanneer het gaat om:
- een tekort , waarbij al symptomen aanwezig zijn, te compenseren
- op oudere leeftijd een beperkte opname tegen te gaan
- het volledige potentieel van secundaire plantenstoffen
- te benutten of voedingsstoffen als complementaire geneeskunde
in te zetten Eén ding staat vast: liposomale voedingssupplementen zijn een stap in de goede richting. Met behulp van liposomale technologie komen de voedingsstoffen ook echt daar aan waar ze moeten werken. In principe is de biobeschikbaarheid van al onze supplementen
hoger dan in capsule-, poeder- of tabletvorm.
Bronnen